1. شهروند خبرنگاری

گزارش فروش یک فروشنده

تشنگی جامعه‌ی سینمایی و مخاطبین سینما برای فروشنده

با پایان جشنواره‌ی کن و حضور افتخارآمیز فروشنده و به‌خصوص دریافت دوجایزه‌ی اصلی جشنواره که از سوی اغلب نشریات و مراجع سینمایی بین‌المللی اتفاقی کم سابقه شمرده شد، گمانه‌زنی ها در مورد زمان و نحوه‌ی اکران فیلم آغاز شد.

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
گزارش فیلم فروشنده
نوداد -

 تشویق بی‌امان تماشاچیان در پایان هر نمایش در کن و تحسین مدیران و منتقدین جشنواره برخی را در داخل به فکر فرو برد تا به فکر بیفتند که چه چیزی در فروشنده آنها را به تحسین واداشته و انگیزه‌ی کن از اهدای جایزه‌ی بهترین فیلمنامه و بازیگر نقش اول مرد به آن چه بوده است. و اینجا بود که جناحی که پیشتر با سلاح اخراجی‌ها به مقابله با سینمای فرهادی برمی‌خواست و سعی داشت تا فروش آثار فرهادی کاهش یابد این‌بار با سلاحی قدیمی‌تر به میدان وارد شد.سلاح تهمت و برانگیختن احساسات مذهبی. در ابتدا با تیترهایی از قبیل "فروشنده چه چیز برای فروش داشت" سعی شد تا نشان داده شود فرهادی با ساخت این فیلم دست به اقدامی زده تا بخشی از ارزشها و آرمانهای ایرانیان را چوب حراج زند و با توجه به مسائل پشت پرده‌ی کن، ماهیت صهیونیستی و حمایت از دگرباشان که در حین جشنواره از سوی نشریات و حتی اشخاصی همچون مثل بهروز افخمی در مورد آنها صحبت می‌شد، جایزه‌ی جشنواره قطعاً در همین راستا به فیلم اعطا شده و لاغیر.

فیلم فروشنده

بازگشت عوامل فیلم و استقبال باشکوه در فرودگاه امام قیل و قال این قبیل سخنان را کاست و انتظارها برای آغاز اکران شروع شد. هفدهم خرداد بود که نیمه‌ی شهریور به عنوان زمان اکران فروشنده اعلام شد. شورای بازبینی بدون هرگونه اصلاحیه اجازه‌ی نمایش فروشنده را صادر کرد و بدین ترتیب زمان آغاز اکران جهانی فیلم مشخص شد. 

فیلم فروشنده

اینبار اما جناح رسانه‌ای مقابل بیکار ننشست و با بولد کردن صفت بی غیرتی در خصوص فروشنده قصد داشت اذهان را آماده‌ی برخوردهای بعدی با فیلم نماید. این رویکرد که کل بدنه‌ی سینما و معاونت سینمایی وزارت ارشاد را هدف گرفته بود در اقدامی بی‌سابقه با نسبت دادن دشنامی که تاکنون درج آن در نشریات آن‌هم با فونت درشت سابقه نداشته به سینماگران حاضر در جشن سینمایی حافظ کوشید تا بستر فعالیت‌های احتمالی بعدی راآماده سازد. جشن سینمایی حافظ که چندین سال است به همت مجله‌ی دنیای تصویر برگزار می‌گردد، امسال هم به روال هر سال برگزار شد و اینبار هفته‌نامه‌ی یالثارات بود که شرکت کنندگان جشن را مورد اهانت قرار داد و هفته‌ی بعد علیرغم توقیف از سوی وزارت ارشاد در اقدامی فراقانونی مجدداً بر روی دکه‌ها مشاهده شد تا در شماره‌ی جدید خود علاوه بر درج مطالبی تند در خصوص واکنش سینماگران مورد توهین قرار گرفته، به بهانه‌ی یادداشتی از شهاب حسینی او را نیز از توهین و افترا بی‌نصیب نگذارد. همچنین در دوصفحه با تشریح سکانس به سکانس فیلم فروشنده و با تیتر" غیرت را با فروشنده خواهیم فروخت؛ عریانی جشن حافظ کیلویی چند؟ به شدت فیلم را مورد نقد قرار داد. حال اینکه داستان فیلم پیش از اکران و در حالی که تنها تماشاچیان جشنواره کن و اعضای شورای نمایش آن‌را دیده اند چگونه به دست یالثارات رسیده است خود سئوالات بسیاری را پیش می‌آورد.

فیلم فروشنده

اما با نزدیک شدن به زمان اکران فروشنده و انتظار جامعه برای دیدن آن واکنش‌ها صریح‌تر و جوسازی ها آشکارتر شد. اعلام و سپس تکذیب ممنوع‌الکاری علی سرتیپی و دفتر فیلمیران که پخش فروشنده را بر عهده داشت حاشیه‌ی دیگری بود که چند روز مانده تا اغاز اکران خبرساز شد. اقدامی که قصد داشت اکران فروشنده را متوقف کند یا به تعویق بی‌اندازد.


چهارشنبه دهم شهریور 1395 اما روز آغاز اکران بود و سینما‌ها و پردیس‌ها آماده‌ی اکران بودند. تشنگی جامعه‌ی سینمایی و مخاطبین سینمارو بالاخص در شبکه‌های اجتماعی چنان مشهود بود که در اقدامی بی‌سابقه پردیس آزادی سانس 6:45 صبح چهارشنبه را اولین سانس نمایش فروشنده اعلام کرد و در کمال تعجب بلیط‌ها به سرعت فروخته شد. سایر سانس‌ها نیز به همین ترتیب پر از تماشاچی بود تا رکورد فروش 250 میلیون تومان در روز اول نمایش به فروشنده تعلق بگیرد.

نکته‌ی جالب مواجهه‌ی تماشاچیان با فیلم و مقایسه‌ی داستان و درونمایه‌ی فیلم با مطالب منتشر شده‌ی یالثارات بود که بیش از پیش به یادمان آورد چه فیلم‌هایی در دولت‌های گذشته با اتهاماتی اینچنین بی‌پایه به محاق توقیف رفتند و فرصت نمایش نیافتند و چندین فیلم دیگر که در همین سه سال گذشته بدون دیدن رنگ پرده به کمد فراموشی تبعید شدند.