تصویری متفاوت از پدری وحشتناک که با خرافات دخترش را نابود میکند + عکس

در این مقاله نگاهی جسورانه به فیلم متفاوت زمانی دیگر شده است.

  1. ۲ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
تصویری از پدری وحشتناک که با خرافات دخترش را نابود میکند
به گزارش نوداد (سکوی اجتماعی خبر)

اگرچه برخی بی آبرویی را بزرگ ترین مصیبت می دانند، اما لگدکوب کردن انسانیت نیز با تمام ابعادش می تواند بزرگ ترین مصیبت در نوع خود باشد. کسی که در تمامی ابعاد وجودی اش ساحات اخلاقی و وجدانی را زیر پا می گذارد و زندگی را به کام دیگری تلخ و ناگوار می کند، زمینه های نابه سامانی را در حیات خویش و دیگری رقم می زند. حال این نابه سامانی می تواند در رابطه دختر و پدری باشد که یکی اسیر عشقی نافرجام و ناسنجیده شده و دیگری در گرداب حفظ آبرو همه چیز را در خود فرو می برد.

تمرکز فیلم زمانی دیگر بر واقع گرایی

فیلم «زمانی دیگر» فیلمی سراسر التهاب و اعتراض به منظومه ای از حفظ آبرو و عشق نافرجام است. داستانی کهنه و نخ نما که در ادبیات اقوام و قبایل خاورمیانه بسیار و مثال زدنی است. چه دخترانی که سر در گور بردند و پدرانی سینه سپر کرده و بر طبل حفظ آبروی خود کوبیدند، اما نتیجه همان شد که بود. اما در فیلم «زمانی دیگر» کارگردان سعی کرده با اندکی گذار از این داستان تکراری زمینه هایی از جدال سنت و مدرنیته، یا جدال باورهای قدیمی و رویکردهای جدید به آن بیفزاید تا شاید راه نجاتی برای آن بیابد. او با خلق فضاهای ملتهب و دیالوگ هایی که می تواند زمینه های این جدال را پررنگ کند، بر واقع گرایی فیلم تمرکز کرده است. او سعی کرده فیلمی بر اساس جنس زمانه ما بسازد که گویای احوال روزگار ما باشد. صدای جیغ و حزن دختر اگرچه نشان از مظلومیت اوست، اما کارگردان با تاکید بر این فضای اغراق شده مخاطب را همراه با خود می برد تا با دختر هم دردی کنیم؛ هم دردی ای از جنس «حق با توست». اما سنجش مرز میان حق و باطل در سرزمینی یخ زده که معیار فقط خرافات و باورهای کهنه است، بسیار سخت و دشوار است.

تصویر وحشتناک و دژخیم پدر در فیلم زمانی دیگر

چراکه تصویر ما از پدر در فیلم بسیار وحشتناک و دژخیم است. ما او را در قامت هیولایی می بینیم که برای نجات خود از گرداب حفظ آبرو شرایطی را فراهم می کند که تمامی شخصیت های تاثیرگذار بر این اتفاق را باید از دم تیغ گذراند. بی رحمی و شقاوت او را در صحنه ای که قصد مرگ دختر را در لبه پرتگاهی داشته، می توان به شکلی واضح و بلورین به تماشا نشست و از اوج حماقت و نادانی اش در شگفت ماند. گویی کارگردان به جای خلق تصاویر و سکانس ها می خواهد ما را با خود به جهان تودرتوی باورهایی که به زباله های نادانی شباهت دارند، بکشاند تا شاید ما با حضور در این عالم تهی، زوال کامل انسانیت را تماشا کنیم.

مانیفست اخلاقی فیلم زمانی دیگر

از سوی دیگر، «زمانی دیگر» گویی مانیفستی اخلاقی نیز هست. او ما را در چالش های مختلفی قرار می دهد از دختری که عشقی نافرجام را از سر گذرانده و از پسری که او را رها کرده و از پدری که از زندان درآمده و از پزشکی که قصد کمک به دختری بی پناه دارد و از مادری که محکوم به زجر است. تمامی این ها را می توان در منظومه اخلاقی بررسی کرد، اما شاید کانون حوادث فیلم را باید در امر ناممکنی دید که ممکن شد. هیولایی که قصد مرگ دخترک را کرده و دل سیاهش به تباهی او راضی شده و سرانجام به شکل معجزه آسایی به رهایی دخترک رضایت می دهد و سر بر آستان بخشش و شفقت می گذارد. نمایی اخلاقی از فیلم اگرچه راضی کننده است، اما نمی تواند ساختار آن را تحت تاثیر قرار دهد.

مسخ شدگی آن ها نشان از دیدن جزئیات فلاکت است

به هرروی، فیلم اگرچه تلخ و شوک آور است، اما باید پذیرفت که شوک آن در لایه های باورهای مشمئزکننده ای است که نمی توان از آن به راحتی حتی در زندگی به اصطلاح مدرن هم رها شد. شوک فیلم به مخاطب جدی تر از آن چیزی است که می بینید. کارگردان با پرسه زدن در لابه لای مصیبت ها و خرافات یک به یک همه اجزای فیلم را به اعتراف می کشد. اگرچه حرکت کارگردان آرام و به دور از تصاویر کش دار است، اما باید مصالح و مضامینی را که در دست دارد، به دقت نگریست. او با همین مضامین توانسته چهارچوبی از رئالیسم اجتماعی هیولایی را از جامعه ما نشان دهد که یا برای عده ای بسیار غریب و باورنکردنی است، یا آن قدر جدی است که مسخ شده در برابر آن می ایستند. مسخ شدگی آن ها نشان از دیدن جزئیات فلاکت است. کارگردان عمدا کارناوالی از فروریزی نظام فروپاشی شده روح های سرگردانی را که در حفظ آبرو هم چنان اسیرند، به تصویر می کشد.





همرسانی نوشتار: