جواد یساری: حتی با یک پاسبان دوره شاه عکس ندارم + عکس

هفت سال پیش آقای علی فخاری و یک آقای دیگر مرا به اداره ارشاد بردند. دیدم همه دوستان من آنجا هستند. خیلی خوب از من پذیرایی کردند. آن‎ها گفتند که ما مخالف نیستیم. دستور از بالا آمده.

  1. ۲ ماه،۳ هفته قبل
جواد یساری
به گزارش نوداد (سکوی اجتماعی خبر)

جواد یساری درباره اخذ مجوز برای برگزاری کنسرت می گوید: من گفتم خواننده کوچه و بازار که بالا و پایین ندارد. من نه نت می دانم و نه دستگاه. من با یک پاسبان دوره شاه عکس ندارم. گفتند ان شاءالله درست می شود.

یساری، خواننده مردمی یا کوچه و بازاری از سال ۱۳۵۲ فعالیت هایش در زمینه موسیقی را به طور جدی آغازکرد؛ حضور پنج ساله او در عرصه موسیقی، هنوز هم او را بین اهالی موسیقی و قدیمی ها شنیدنی کرده است. یساری به همراه مهدی، تنها پسرش به خبرگزاری ایرنا آمد و به سوالات ما جواب داد. تنها آرزویش دریافت مجوز و برگزاری کنسرت در ایران است. یساری «دشمن زن» را دوبار در سینما و با مردم دیده است و این تجربه را تکرار نشدنی می داند.

**ماجرای مجوز «دشمن زن» یساری درباره داستان صدور مجوز فعالیتش در سینما می گوید: حاج آقا فرحبخش دوست قدیمی من است که رفاقت زیادی با یکدیگر داشتیم. من نیز در ابتدای کارم در بازار مشغول به کار بودم. بعد از ۳۰-۳۵ سال او من را دعوت کرد. او به من گفت که می خواهم تصویرت را در یک فیلم قرار دهم. به او گفتم اجازه نمی دهند. من نمی دانم چه کاری کردم و نمی دانم که از جان من چه می خواهند. من خودم را خیلی خوب می شناسم و می دانم که چه کاری کرده ام و چه کاری نکرده ام. نهایتاً هم آهنگ «شاخ نبات» من که شعر و آهنگش از آقای فخاری است را با تصویر من در این فیلم قرار داد و دست شان درد نکند. خیلی‎ها فکر می کنند که من نیز مانند خیلی های دیگر خارج از کشور هستم. این فیلم باعث شد که بفهمند من ایران هستم.

**درباره احمدی نژاد هم از من سوال کردند یساری در پاسخ به این سؤال که تا به حال برای دریافت مجوز موسیقی اقدام کرده است گفت: هفت سال پیش آقای علی فخاری و یک آقای دیگر مرا به اداره ارشاد بردند. دیدم همه دوستان من آنجا هستند. خیلی خوب از من پذیرایی کردند. آن‎ها گفتند که ما مخالف نیستیم. دستور از بالا آمده. من گفتم خواننده کوچه و بازار که بالا و پایین ندارد. من نه نت می دانم و نه دستگاه. من با یک پاسبان دوره شاه عکس ندارم. گفتند ان شاءالله درست می شود. چند روز بعد گفتند که فعلا دست نگه دارید. نگفتند نه! دولت آقای احمدی نژاد بود. در مورد احمدی نژاد هم از من پرسیدند که من گفتم من خوانندگی می کنم به این چیزها کاری ندارم. ما هم دست نگه داشتیم. اما هنوز مجوز خوانندگی ام را ندادند و دلیلش را هم نگفتند، آرزویم این است که دلیلش را بگویند.

**مهناویان مرا کشف کرد یساری در ادامه از سعید مهناویان به عنوان کاشف و شاعر ترانه هایش نام برد و ادامه داد: کارهای من که جاودانه شدند را آقای مهناویان به من دادند. ایشان استاد داوود مقامی بود. من را نیز ایشان پیدا کرد. ایشان الان در کرج در باغی زندگی می کنند. من سوژه پیشنهاد می دادم و آقا سعید شعر را می ساختند. همه کارهایم داستان دارد و در زیادتر آنها اسم خدا نیز هست.

** لس آنجلسی ها آهنگ های ما را می خوانند و اسمش را گذاشته اند مردمی یساری در پاسخ به این سؤال که شما ناراحت نمی شوید از این که واژه کوچه بازاری برای آهنگ های شما استفاده می شود گفت: چه بدمان بیاید چه نیاید، این کار را کرده اند. حالا این ها خودشان که به لس آنجلس رفته اند و آهنگ های ما را می خوانند، اسمش را گذاشته اند، مردمی. ما بچه های لاله زار هستیم. و لاله زار دانشگاه بزرگ موسیقی بود. خوانندگان بزرگی در آن پرورش یافته اند. خیلی از هنرپیشه ها مانند آقای مشایخی یا خانم ریاحی از لاله زار به عرصه سینما معرفی شدند.

**تفاوت کار قبل و بعد از انقلاب قبلا وقتی کار خوبی می کردی پول خوبی هم نصیبت می شد. در کار موسیقی و هنرپیشگی این مسائل وجود دارد. وقتی من به لاله زار آمدم، ۱۱۰خواننده و ۴۰۰- ۵۰۰موسیقیدان وجود داشت. نمی دانستم چه کاری بکنم. نشستم فکر کردم و به این نتیجه رسیدم که کار خوبی انجام بدهم. مانند رستورانی که اگر غذای خوبی ندهد مردم سراغش نمی روند. کارهای من را ببینید به شکلی است که انگار دیروز منتشر شده است. من چهل و اندی سال پیش آهنگ هایی مانند «مرد منتظر»، «راه خطا» و «مناجات» را خوانده ام که ماهواره ها پخش می کنند. چقدر قشنگ است که مملکت خودم آن ها را پخش کند.

**چگونه خواننده شدم یساری داستان خواننده شدنش را این گونه توضیح می دهد: من قسطی فروشی می کردم و بنا به دلایلی ورشکسته شدم. کسی را نداشتم و مجبور شدم با ته صدایی که داشتم سراغ خوانندگی بروم. در باشگاه و زیر دوش می خواندم. من رفتم استودیویی، به من گفتند که آقای شهرستانی اینجا غزل خوان است و پرسیدند غزل خوانی بلدی؟ گفتم کار من غزل خواندن است! خواندم. غزل خوب از آب درآمد. بعدش سراغ من آمدند. اولین جایی که کار کردم پل کارون بود که به ازای هرشب ۴۰ تومان می گرفتم. پول هایم را جمع کردم و بالاخره بدهی هایم را تسویه کردم.

خواننده «محراب» ادامه می دهد: بعد به خودم آمدم و دیدم که دارم کم کم حرفه ای می شوم. این بود که برای خودم شروع به کار کردم. از کارهای قدیمی ام راضی نبودم. زیرا فقط دوست داشتم نوار را پر کنم. اما از روزی که کار را با استاد مهناویان شروع کردم کار من شروع شد. مهناویان گفت که صدای تو را پیدا کردم و آن طور که تو تا به امروز می خواندی صدای تو نبود. شبیه داوود مقامی وغیره می خواندم که موفق هم نبودم. اولین آهنگم هم «خوشگله» نام داشت.

**داستان آهنگ «سپیده دم» یساری درباره چگونگی شکل گیری آهنگ «سپیده دم» می گوید: شعر آهنگ سپیده دم داستان دارد. داستان کسی است که زیر تیغ اعدام است. وقت اعدام می رسد و معمولاً اعدام در سپیده دم اتفاق می افتد. او درخواست هایی دارد که می گوید چشم بند را نبندید، دستبندم را باز کنید و می خواهم مادرم را ببینم. می گوید دوست من را بیاورید که به او کم لطفی کرده بودم و این شعر را برای او می گوید، این شعر برگرفته از یک داستان واقعی است.

**خواننده های محبوب از یساری اسامی خواننده های محبوبش را پرسیدیم و پاسخ داد: همانند ایرج بزرگ و گلپایگانی دیگر متولد نمی شوند. الان صداهای خوبی داریم، مانند محمد اصفهانی که به کارش وارد است و شعر را به مخاطب تحویل می دهد. دستگاه و نت می داند. بهنام بانی هم دوستمان است و شمرده می خواند. آقای شجریان هم نیمی از قرآن را حفظ است و البته استاد هستند. حالا ممکن است بعضی ها این سبک ها را دوست نداشته باشند.

**تقلید در موسیقی یساری با بیان اینکه من هرچه دارم برای خودم است و از چیزی و کسی تقلید نکردم، ادامه می دهد: موفقیت در تقلید کردن نیست. من با تقلید کردن مخالف هستم. خودم همه کارهایم را انجام داده ام. زیرا وقتی تقلید کنی می گویند شبیه فلانی می خواند و خودت به جایی نمی رسی. در گذشته آقایی بود به اسم ایرج حبیبی که نمی دانم چطور از من تقلید می کرد که همه فکر می کردند خودم هستم. شعرهای بدون معنی و بدی را می خواند. یک بار که شعر بدی را خوانده بود، دیدم آقای غول پیکری آمد و گفت که برادر من چکار کرده است که این شعر را خوانده ای؟ به او گفتم نکند که ایرج حبیبی است که از من تقلید می کند. گفت ایرج حبیبی کیست. گفتم نزدیک گمرک دوچرخه فروشی می کند. در مراسم ختم پسرم هم آمده بود. به او گفتم تو که باهوشی و تقلید می کنی، چرا خودت آهنگ نمی خوانی؟ حتی یک بار با ماشینم در میدان توپخانه دنبالش کردم از بس که اذیتم کرده بود، چون به من زنگ می زدند که چرا این شعرهای بد را می خوانی.

**با خواندن شعر از کتاب مخالف بودم یساری در پاسخ به این سوال که معمولاً خواننده ها با یک شاعر، همنشینی زیادتری دارند و شعرهای او را می خوانند و آیا شما با سعدی، حافظ یا مولوی همدم هستید گفت: الان چیزی بگویم فکر بدی می کنید، اما این را به حساب صداقتم بگذارید. من با خواندن شعر از کتاب مخالف بودم. سعدی که هست، بگذارید به جز او پیدا شوند. آقایی بود به نام جوزانی که اگر به او سوژه پیشنهاد می دادی، سریع برایت شعر می گفت. من می گفتم باید تشویق شان کرد، شاید سعدی نشود، اما باید تلاش کرد. من می گویم می شود. مثل آهنگ سپیده دم من. سعید مهناویان همکاری کرد که آهنگ من پرفروش ترین نوار دوران شاه شود.

**درباره ربیعی و حسنلو از یساری درباره اسامی آمده در نوارهایش پرسیدیم و او درباره «ربیعی» و «حسنلو» گفت: اینها دوستان من هستند. همه فکر می کنند کنسرت بوده. آقای حسنلو هم هست که از دوستانم هستند و هنوزم زنده هستند. البته دروغ نگویم هرسه نفر به من در تهیه نوار کمک مالی کردند.

این خواننده قدیمی در پایان، درباره فضای غالب بر کار در دوران رژیم قبل می گوید: رقابت دوستانه زیاد نبود. دشمن نبودند اما رقیب بودند. یکی رقابت سالم دارد یکی هم کارت را خراب می کند که خیلی های شان اینطور بودند. من آن موقع ها چهارزانو روی سن می نشستم اما بعضی ها مرا مسخره می کردند. من می نشستم و غزل مادر را می خواندم. خدا به من لطف کرد و من پله ها را سریع طی می کردم.





همرسانی نوشتار: