1. شهروند خبرنگاری

دست کم می توانم خودم باشم

داستانی کوتاه از جبران خلیل جبران

هیچ وقت به حرف های مردم اهمیت ندهید؛ اطمینان داشته باشید که مردم نگران اوضاع زندگی شما نیستند

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
جبران خلیل جبران
نوداد -

در باغ یک دیوانه خانه، جوانی رنگ پریده جذاب و شگفت انگیز را دیدم. بر نیمکتی کنار او نشستم و گفتم : «چرا این جایی؟»  

مرد با تعجب به من نگاه کرد و گفت :

«چه سوال عجیبی، اما جوابت را می دهم. پدرم می خواست مثل او باشم؛ عمویم هم می خواست من مثل خودش باشم. مادرم می خواست من تصویری از شوهر دریانوردش باشم و از او پیروی کنم.

برادرم فکر می کند باید مثل او ورزشکاری ماهر باشم.» «استاد فلسفه و استاد موسیقی و استاد منطق هم می خواستند مثل آنها باشم، مصمم بودند که من بازتاب چهره ی خودشان در آینه باشم.»

«پس به اینجا آمدم. این جا را سالم تر می دانم. دست کم می توانم خودم باشم.»

سپس ناگهان به طرف من برگشت و گفت : «ببینم، راه تو هم به خاطر تحصیلات و مشاوره خوب به این جا ختم شده؟»

پاسخ دادم :

«نه، من بازدید کننده ام.»

و او گفت :

«آه، پس تو یکی از آنهایی هستی که در دیوانه خانه ی آن سوی این دیوار زندگی می کنند.»