اجتماعی بودن چگونه برای سلامتی ما مفید است؟

انسان ها به صورت گروه های اجتماعی به دنیا می ایند و کل زندگی خود را به عنوان بخشی از یک جامعه سپری می کنند. به همین خاطر عنصر اجتماعی بودن را نمی توان به راحتی از جوامع و افراد حذف کرد.

  1. ۳ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
اجتماعی بودن چگونه برای ما مفید است؟
به گزارش نوداد (سکوی اجتماعی خبر)
اما سوال اینجاست که تعاملات اجتماعی چه تاثیری بر روی سلامت انسان ها دارد؟ به عنوان یک انسان، همه ما رویاپردازی می کنیم، یاد می گیریم، رشد می کنیم و به عنوان بخشی از جامعه کار می کنیم.
جامعه ای که در آن به دنیا می اییم و زندگی می کنیم، می تواند هویت فردی ما را بسازد و شکل دهد. در حقیقت، از انجایی که همه ما برای ارتباط با دیگران علاقه مند و مشتاق هستیم، ابزارهای بسیار زیادی را برای رسیدن به این هدف توسعه داده ایم که از جمله این ابزارها می توان به خودکار، مداد، تلگراف، تلفن و حتی اینترنت اشاره کرد.
زمانی که از افراد پرسیده می شود در مورد ارتباطات اجتماعی چه مزایایی به دست می اید بیشترشان بر این باور هستند که می توانند در تعاملات اجتماعی، راحتی و احساس آرامش را به دست آورند.
برخی از افراد بیان می کنند که آن ها از اشتراک گذاشتن تجربیات خود لذت می برند و برخی نیز توضیح می دهند که می توانند دوستان خود را برای انجام فعالیت های سالم تشویق کنند. برخی از افراد بر این باورند که داشتن دوستان در کنار خود، به آن ها کمک می کند از استرس های زندگی بکاهند و رویاهای خود را به واقعیت تبدیل کنند.
حتی افراد درونگرایی که در اطراف ما زندگی می کنند نیز به دنبال تعاملات اجتماعی هستند. اما چرا چنین اتفاقی رخ می دهد و اجتماعی بودن واقعا می تواند مزایایی برای سلامتی ما داشته باشد؟
در ادامه تلاش می کنیم نشان دهیم چرا افراد به روابط اجتماعی علاقه مند هستند و چگونه تعاملات اجتماعی بر روی سلامت جسمی و ذهنی افراد تاثیر می گذارد.
اجتماعی بودن چگونه برای ما مفید است؟

چرا ما افراد اجتماعی هستیم؟

همه ما به خوبی می دانیم که اجتماعی بودن به گونه انسان ها کمک کرده است نه تنها در دنیای اطراف خود زنده بمانند بلکه میلیون ها سال به زندگی خود ادامه دهند. اما چرا چنین اتفاقی رخ می دهد؟
یکی از مطالعات انجام شده در سال ۲۰۱۱ که در مجله Nature منتشر شد نشان می دهد اجتماعی بودن به یک قدرت کلیدی برای اجداد ما تبدیل شده بود.
یکی دیگر از مطالعات انجام شده در سال های اخیر نشان می دهد انسان های اولیه ممکن است یک شکل زبانی اصلی و اولیه را تکامل و توسعه داده باشند زیرا آن ها برای به اشتراک گذاری ایده های خود به یک ارتباط قوی تر و پیشرفته تر نیاز داشتند. این موضوع به اجداد ما کمک کرده بود ابزارهایی را توسعه دهند که به آن ها اجازه می داد بهتر زندگی کنند و تکامل بیشتری داشته باشند.
محققان دریافته اند که انسان ها ذاتا گونه های مهربان و دلسوزی هستند و مهربانی و دلسوزی ما نیز به خوبی در رفتارهایمان نمایان است. ظرفیت مراقبت از یکدیگر و به اشتراک گذاری موارد ارزشمند این موضوع را به خوبی نشان می دهد. افراد برای اینکه زنده بمانند، نه تنها باید به زاد و ولد بپردازند بلکه باید بتوانند از فرزندان خود در برابر اسیب ها و مشکلاتی که وجود دارد محافظت کنند و از همسران خود در برابر موارد موجود حمایت نمایند.
به همین خاطر انسان ها می توانند در مواجهه با مشکلات از قدرت مشارکت و همکاری بهره ببرند.