1. شهروند خبرنگاری

وقتی این رکورد در گینس به ثبت نرسید

شیشلیگ ۲۰۰ متری، ابوعلی سینا و سیر تحول مفاخر ملی !

در خبرها خواندم که کباب شیشلیگ ۲۰۰متری به ثبت گینس نرسید. این خبر را که خواندم خیلی خوشحال شدم.

  1. ۳ ماه قبل
  2. ۰
شیشلیک 200 متری
نوداد -

البته نه به این خاطر که بنده بخیل باشم یا وجتارین انتحاری باشم و یا اینکه کلا با هر فعالیتی که موجب جلب گردشگر به فلان استان باشد مخالف باشم. تنها با خواندن این خبر چند نکته به ذهنم رسید.

اول اینکه مفاخر ملی و ثبت های ملی و بین المللی ما در این چند ساله چه تغییر محسوسی کرده است. نمی دانم مرحوم بو علی سینا که جهانی ایران را هنوز به نام او می شناسد و بنیان گذاری پزشکی مدرن و علمی در دنیای ماست اصلا شیشلیگ دوست داشته یا نه؟ ولی مطمئن هستم تا همین چند سال قبل بحث بر سر این بود که باید از ثبت بو علی، مولوی و دهها نام در میراث معنوی که در تمدن بزرگ ایران زمین به هم رسیده و اکنون به نام دیگر کشورها سند می خورد نگران باشیم و الان باید قلبمان برای عدم ثبت شیشلیگ 200 متری بتپد و یا نگران این باشیم که نان لواش را ارمنستان و یا بربری را فلانستان به نام خود بزنند.

این سیر تحول از اندیشه تا شکم در ثبت مفاخر گرچه به نظر نگران کننده نمی رسد اما بالا رفتن آمارافتتاح رستورانها و فست فودها در کنار کاهش محسوس کتاب فروشی ها و ورشکستگی انتشاراتی ها آنهم در پایتخت تمدن ایرانی به نظرم کمی جای نگرانی دارد.

نکته دومی که به نظرم رسید این بود که ثبت پیتزای با مساحت 100 متر ، خوردن 50 هات داگ درنیم ساعت، یخت کیک یک تنی، شیشلیگ یک کیلومتری و ثبت رکوردهایی مثل این در مملکتی که بیشتر افراد در آن برای به دست آوردن دو کیلو گوشت در ماه دچار مشکل هستند خیلی بد سلیقگی است.

در جایی که فرهنگ همدلی و کمک به دیگران و مهمان نوازی که روزی به آن شهره بودیم ،رفته رفته رنگ می بازد جایگزینی فرهنگ شکم چرانی و پرخوری بد جوری توی ذوق می زند.

از متولیان بخشهای فرهنگی و گردشگری تقاضا دارم هنگام جلب گردشگر یا جلب توجه برای اخذ بودجه و غیره به تابلوهای هشدار دهنده وضعیت جامعه توجه کنند.... همین