1. شهروند خبرنگاری

خانم مریل استریپ نامی است که همیشه در تاریخ هالیوود زنده خواهد ماند

زیباترین پیرزن بازیگر دنیا

یکی از محترم ترین و سرشناس‌ترین بازیگران برنده اسکار خانم مریل استریپ است که بیشتر با فیلم هایی مانند «انتخاب سوفی»، «شکارچی گوزن»، «شیطان پرادا می پوشد»، «ماما میا!» و «تردید» شناخته میشود.

  1. ۳ ماه،۴ هفته قبل
  2. ۰
مریل استریپ
نوداد -

خانم مریل استریپ نامی است که همیشه در تاریخ هالیوود زنده خواهد ماند و بیشتر ما این بازیگر را با بازی در فیلم شکارچی گوزن به یاد داریم. یکی از محترم ترین و سرشناس‌ترین بازیگران برنده اسکار خانم مریل استریپ است که بیشتر با فیلم هایی مانند «انتخاب سوفی»، «شکارچی گوزن»، «شیطان پرادا می پوشد»، «ماما میا!» و «تردید» شناخته میشود.

استریپ زاده ۲۲ ژوئن ۱۹۴۹ در سامیت، نیو جرسی، حرفه بازیگری را اواخر دهه شصت و روی صحنه تئاتر در نیویورک آغاز کرد و در چندین و چند تئاتر برادوی ظاهر شد. در دهه هفتاد بود که کم کم در فیلم های سینمایی دیده شد و خیلی زود نقش های مهمی به دست آورد که در نهایت برای فیلم «کرامر علیه کرامر»، «انتخاب سوفی» و «بانوی آهنی» سه جایزه اسکار برد و کلکسیونی از نامزدی های اسکار برای فیلم های دیگر از آن خود نمود.

وی که در فیلم های درام، کمدی و موزیکال ها به یک اندازه استعداد دارد، خیلی زود تبدیل به عضوی از خانواده بزرگترین زنان بازیگر تمام دوران ها گشت.مریل جوان که دانش آموخته کالج واسر و مدرسه درام ییل است، هم در بازی روی صحنه تئاتر مهارت دارد و هم جلوی دوربین سینما خوش می درخشد.

وی در طول دوران حرفه خود تئاترهای زیادی بازی کرد که از آن جمله می توان به نمایش «باغ آلبالو» اثر آنتوان چخوف در سال ۱۹۷۷ اشاره کرد.با نقش آن ماری در فیلم درام «جولیا» در سال ۱۹۷۷ بود که مریل وارد دنیای سینما شد. سال بعد در مقابل رابرت دنیرو و کریستوفر واکن در «شکارچی گوزن» بازی کرد که برای آن اولین نامزدی اسکار را برای بهترین بازیگر زن در نقش مکمل بدست آورد.

در سال ۱۹۷۸ نیز اولین جایزه امی را برای نقشی که در فیلم «هولوکاست» بازی کرد برد. آفرینش نقش زنی که خانواده اش را رها می کند تا برگردد و برای بدست آوردن حضانت پسرش بجنگد، در فیلم «کرامر علیه کرامر» برای استریپ اولین جایزه اسکار را برای بهترین بازیگر زن در نقش مکمل به ارمغان آورد.

بیشتر دهه هشتاد برای او که مانند آفتاب‌پرست به همه رنگ و همه نقشی درمی‌آمد، زمانی برای تجربه انواع و اقسام نقش ها بود. در «انتخاب سوفی» (۱۹۸۲) بطور مجاب‌کننده و حیرت انگیزی نقش زنی لهستانی را بازی کرد که تحت تأثیر تجربیاتش در طی هولوکاست بود. وی دومین جایزه اسکارش را – که اولین جایزه اسکار او برای بهترین بازیگر نقش اول زن بود – برای همین فیلم گرفت.

مریل برای کار در چندین فیلم سینمایی از جمله دو فیلم اقتباسی مهم – که یکی «کارت پستال هایی از لبه پرتگاه» (۱۹۹۰) بر اساس رمان کری فیشر و دیگری «پل های مدیسون کانتی» (۱۹۹۵) بر اساس درام رمانتیک رابرت جیمز والر که در آن با کلینت ایستوود همبازی بود، نام داشتند – دوباره نامزدی جایزه اسکار را به دست آورد.

وی برای کارش در «موسیقی قلب» (۱۹۹۹) که داستانی واقعی درباره معلمی بود که با آموزش نواختن ویولون، موسیقی را وارد زندگی کودکان محله هارلم نیویورک کرد، باز هم نامزد جایزه اسکار شد. با شروع هزاره جدید، استریپ به اندازه قبل سرش شلوغ بود. در سال ۲۰۰۲، در دو فیلم «ساعت ها» و «اقتباس» ظاهر شد که هر دو مورد تحسین منتقدین قرار گرفتند و نامزدی اسکار دیگری برای بازی در نقش سوزان اورلئان در فیلم «اقتباس» نصیبش شد.

در سال بعد، در اقتباسی تلویزیونی از نمایشنامه «فرشته ها در آمریکا» نقش کوچکی بازی کرد و دومین جایزه امی خود را برای این برنامه گرفت که باعث شد نقش های متعددی به سمتش سرازیر شود.وی توانست در فیلم سیاسی «کاندیدای منچوری» (۲۰۰۴) در نقش منفی بازی کرده و مهارت های کمدی خود را هم نشان دهد.

جدیدترین فیلم او «فلورانس فاستر جنکینز» به کارگردانی استیون فریرز است که در آن با هیو گرنت همبازی شده و نقش وارث ثروتمند نیویورکی به همین نام را ایفا می کند که تصور می کند صدای زیبایی برای خوانندگی دارد و هیو گرنت در نقش سنت کلیر بیفیلد در تلاش است تا از او در مقابل حقیقت محافظت نماید.

مریل استریپ از سال ۱۹۷۸ تابحال با همسرش دان گامر زندگی می کند و این زوج چهار فرزند به نام های هنری، میمی، گریس و لوئیزا دارند که میمی و گریس هم مانند مادرشان حرفه بازیگری را در پیش گرفته اند.