آغاز دوباره قهرمان سازی از گردن کش ها در تلویزیون

مسابقه قوی ترین مردان یا مردان آهنین که به واسطه حواشی عناصر شرکت کننده در آن برای چندین سال تعطیل شده بود، بار دیگر در نوروزی که سپری شد روی آنتن تلویزیون رفت تا روند قهرمان سازی و الگوسازی از اشخاصی که در سال های اخیر خبرهای خوبی درباره شان منتشر نشده، از سر گرفته شود.

  1. ۳ ماه،۲ هفته قبل
  2. ۰
آغاز دوباره قهرمان‌سازی از گردن‌کش‌ها در تلویزیون
به گزارش نوداد (سکوی اجتماعی خبر)

با این حال مشخص نیست چگونه با وجود سابقه ای برنامه و نقدهایی که منجر به تعطیلی آن شد، بار دیگر شاهد از سرگیری تولید و پخش این برنامه هستیم؟

«تابناک»؛ آنچه امروز به عنوان قوی ترین مردان یا مردان آهنین در ایران معرفی می شود را نه می توان عنوان «ورزش / Sport» بر آن نهاد و نه شایسته الصاق برچسب «بازی / Game» است که هر دوی این واژه های نزدیک به هم، درباره مجموعه حرکات و اعمالی مبتنی بر قواعدی است که این قواعد و شیوه و ابزار پیاده سازی اش در آوردگاه ها ثابت است و در مواردی اندک تغییر می کند. در هر دوره از رقابت های یک بازی یا ورزش هیچ گاه ابزارها به کلی تغییر شکل نمی هند یا قوانین و شیوه های مسابقه با تغییرات اساسی مواجه نمی شوند اما در سلسله عملیات هایی که نه ورزش است و نه بازی می توان چنین حرکتی را انجام داد.«مسابقه قوی ترین مردان» دقیقاً جزو همین عملیات هایی است که فاقد قاعده ثابت و دستورالعمل ثابت بوده و از این حیث  نمی توان ورزش یا بازی تلقی اش کرد. با این حال نمی توان انکار کرد که جذاب است و شبیه صحنه های فیلم های سینمایی است که یک مرد وزنه یا بخشی از صحنه را از زمین بر می دارد یا به گوشه ای پرتاب می کند و طبیعتاً مخاطب از زور این شخص متعجب می شود. قدرتمند بودن حتی یکی از شعارهای المپیک نیز است اما برای اندازه گیری این قدرت از شیوه های استاندارد در قالب ورزش هایی تثبیت شده بهره برداری می شود و در کنار چنین ویژگی هایی، این ورزش ها در راستای تقویت سلامت بوده و ذاتاً آسیب زا نبوده اما می توانند آبستن حادثه برای ورزشکار نیز باشند.

این نگاهی است که نسبت به یک ورزش استاندارد صورت می پذیرد و اگر سلسله حرکاتی دارای قواعد و میدان مسابقه مشخص و نسبتاً ثابتی باشد و آسیب هایش بیش از دستاوردهایش برای سلامتی به حساب آید، این یک ورزش غیراستاندارد است اما باز هم می توان از آن به عنوان «ورزش» یا حداقل «بازی» نام برد. در واقع قوی ترین مردان نه تنها ورزش سالم و استاندارند نیست، بلکه ورزش غیراستاندارد نیز نیست و یک سلسله حرکات مخرب برای بدن محسوب می شود که هیچ ارزشی ندارد، چرا که دقیقاً برترین های این سلسله عملیات ها، نه سریع تریند، نه باهوش تریند و نه قدرتمندترین و اصولاً هیچ «ترین» دیگری نیستند.

تاریخچه چنین حرکاتی به قمارهای میان کارگران بنادر اروپایی برای حمل حجم بالایی از یک بار یا نگه داشتن بیش از حد بشکه های مشروب در روی دست و یا مچ اندازی باز می گردد. در دهه های اخیر در کشورهای اروپایی این حرکات توسط برخی کمپانی ها احیا شدند و گروهی از شرکت های شرط بندی و قماربازی اقدام به برگزاری مسابقات با طراحی چند بخش و حضور مردان درشت اندام کرده اند و علی رغم ثبت موسسه هایی تحت عنوان فدراسیون در سطح جهان، هنوز این حرکات به دلایل فوق الاشاره به عنوان ورزش پذیرفته نشده اند و فعالان این عملیات ها برای آنکه خود را ورزشکار معرفی کنند، در وزنه برداری قدرتی تمرکز کرده اند.پای این حرکات بیش از یک دهه پیش به ایران باز شد؛ هنگامی که تلویزیون یکی از همین برنامه ها را تحت عنوان «قوی ترین مردان جهان» را نشان داد و چنین تصور شد که ورزشی تحت این عنوان وجود دارد و اقبال عمومی نیز درباره هلندی ها و فنلاندی های درشت اندامی که در این مسابقات ارابه ها و خودروهای چندتنی را می کشیدند بسیار بالا جلوه کرد. پس از چند سال نمایش قوی ترین مردان جهان از تلویزیون، عده ای به این فکر افتادند که چرا خودمان در ایران، قوی ترین مردان برگزار نکنیم و بدین ترتیب خیلی سریع این واقعه به راه افتاد، منتها به جای شرکت های اروپایی مشروب سازی و قمار، شرکت های صنعتی بزرگ اسپانسرِ قوی ترین مردان ایران یا همان «مردان آهنین» بود.هرچند فدراسیون پرورش اندام در این زمینه نقش داشت اما محور چنین برنامه ای سازمان صداوسیما بود که با توجه به حجم مخاطبان این برنامه در سال های ابتدایی، تمرکز زیادتری بر برگزاری آن صورت پذیرفت و در نهایت جزو برنامه های نوروزی قرار گرفت. این مسابقه به گونه ای طراحی شد که از چند ابتدای نوروز تا چند روز پس از ایام نوروز هر شب در یکی از بهترین زمان ها پخش می شد و اسپانسرهای این مسابقات نیز هزینه هایی بسیار کلان را پرداخت می کردند که بخشی از این درآمدها صرف برگزاری و جوایز سنگین این مسابقات و مابقی جزو درآمدهای صداوسیما می شد.

آغاز دوباره قهرمان سازی از گردن کش ها در تلویزیون

همین جوایز سنگین «مردان آهنین» که به جوایز قهرمانان بازیهای آسیایی تنه می زد و همچنین همسطح یا بیش از بسیاری از جوایز علمی و ادبی معتبر کشور بود، انگیزه های بسیاری برای عموم مردم درشت اندام به وجود آورده بود تا با تمرین و بلند کردن خودرو و لاستیک و وزنه و... توانشان را برای حضور در جدال افزایش دهند و در سودای جوایز چند ده میلیونی، حتی میلیون ها تومان هزینه کنند؛ مسئله ای که برگزارکنندگانش بارها اذعان داشته اند اما این انسان های درشت اندام لزوماً چهره های فرهیخته نیستند و این برنامه به سرعت محلی برای بی اخلاقی ها شد.در ادوار پیشین اخبار چاقوکشی، ضرب و شتم و درگیری های مکرر در هنگام ضبط «مردان آهنین» میان شرکت کنندگان درز کرد که تلاش شد بر آن سرپوش گذاشته شود اما زمان این کشمکش ها را به فراتر از این پشت صحنه ها سوق داد و اندکی بعد از دستگیری های مکرر برخی از شرکت کنندگان در این سلسله برنامه های قوی ترین مردان منتشر شد، یکی از برنده های قوی ترین مردان ایران قربانی زدوخرد در خیابان شد و دیگری نیز به اتهام قتل متواری شد و البته اینها تنها معدودی از موارد رسانه ای شده است.

در همین زمینه محراب فاطمی که در دوره های نخست این مسابقه به همراه برادرانش قهرمان بلامنازع این رویداد بودند، در گفت و گویی به مناسبات مالی پشت پرده این برنامه اشاره کرده و گفته بود: «...ما گفتیم وقتی یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان قرارداد با اسپانسر می بندید، به واسطه حضور امثال ماست پس شما هم بیایید سهمی از این پول را به عنوان جایزه به ورزشکاران بدهید و مقداری سطح جوایزتان را متناسب با پولی که گیرتان می آید بالا ببرید.»

در مقابل اعتراض فاطمی، مسئولان بدنسازی پاسخ جالبی به او می دادند و در این زمینه گفته بودند: «رییس فدراسیون به ما می گفت شما به واسطه حضور در این برنامه معروف می شوید و خیلی ها شما را می شناسند آن وقت باشگاه می زنید و می توانید به افراد زیادی که عاشق این رشته هستند دارو بفروشید!» و بدین ترتیب بهترین حرفه قابل تصور برای این عده داروفروشی است!

علت توصیه به داروفروشی به فاطمی نیز مشخص است و به گفته محراب فاطمی، وزنه هایی که در این مسابقات از زمین بلند می شود، نه محصول قدر واقعی این اشخاص بلکه به واسطه قدرت کاذبی است که داروهای هورمونی و موادی که در لیست دوپینگ قرار می گیرند، به این اشخاص می دهد. فاطمی در این زمینه گفته است: «از دعوا و درگیری تا دوپینگ در این رقابت ها صورت می گرفت! متاسفانه اکثر ورزشکاران استروئید مصرف می کردند و به همین خاطر نمی توانستند هیجانات خود را کنترل کنند و درگیری های زیادی به وجود می آمد. این اتفاقات هر سال رخ می داد و کسی هم نبود که جلوی آنها را بگیرد.»

شماری از نفرات مطرح مسابقات مردان آهنین در نزاع های خیابانی یا قامت قاتل به خود گرفتند و یا جزو مقتولین شدند و برخی از آنها نیز پس از رقم زدن چنین حوادثی، متواری گشتند. با این حال عواملی منجر به تداوم تولید و پخش این برنامه شد و این برنامه که از سال ۱۳۷۷ برای چندین دوره پخش شد، کوتاه آمد و پس از سال ۱۳۹۱ دیگر شاهد پخش این برنامه نبودیم.

اکنون بار دیگر این مسابقات در یکی از زمان های پرمخاطب تلویزیون در ایام نوروز و در پربیننده ترین شبکه تلویزیون بر روی آنتن رفته است. پرسش اساسی این است که چه اتفاقی باعث شده مسئولان تلویزیون به این نتیجه برسند تبعات منفی چنین برنامه ای برطرف شده و اکنون می توان از این گردن کش ها در رسانه ملی بت ساخت؟