آیا بی خانمانی یک مسئله اجتماعی تلقی می شود یا فردی ؟

در ایران بی‌خانمانی یک مسئله فردی قلمداد می‌شود نه اجتماعی و به جای آنکه ساختارهای اجتماعی پاسخگو باشند، این افراد بی‌خانمانند که مورد اتهام، دستگیری و تنبیه قرار می‌گیرند

  1. ۲ ماه،۱ هفته قبل
  2. ۰
آیا بی خانمانی یک مسئله اجتماعی تلقی می شود یا فردی
نوداد -

برچسب اعتیاد آنقدر بر تمامی خدمات کاهش آسیب موجود سایه انداخته است که شاید کمتر کنشگری بتواند به خواست مراجع خود (در سطح خرد و کلان) توجه کند. 

در نگاه خدمات مشروط، مسأله بی‌خانمانی، یک مسأله فردی قلمداد می‌شود. علاوه بر این، فردی دیدن مسأله بی‌خانمانی، در قانون مبارزه با مواد مخدر و تعیین تکلیف درباره تجاهر فرد معتاد بی‌خانمان (بررسی این مسأله در این مقال نمی‌گنجد) نیز قابل مشاهده است. 

به گزارش نوداد، بنابراین مشاهده می‌شود که در غالب رویکردهای موجود، بی‌خانمانی، یک مسأله فردی و نه اجتماعی است و به نظر می‌رسد به جای آنکه ساختارهای اجتماعی مورد پاسخگویی نسبت به وضعیت کنونی بی‌خانمان‌ها قرار گیرند، این افراد بی‌خانمان هستند که مورد بازخواست، اتهام، دستگیری، جریمه و تنبیه قرار گرفته‌اند. 

نمونه این اقدامات در بسیاری از کشورهای اروپایی و امریکایی نیز صورت گرفته است. 

این ممالک نیز تا زمانی که به مسئولیت اجتماعی ساختارها بی‌توجه بودند، سال‌ها گریبانگیر بسیاری از آسیب‌های اجتماعی شدند و متأسفانه الگوبرداری‌های نادرست برخی کارشناسان و کنشگران حوزه اجتماعی و حقوقی از ممالک دارای ایدئولوژی‌های فردگرایانه می‌تواند منجر به پذیرش تبیین ساختاری و ناتوانی در پاسخگویی به نیازهای اجتماعی باشد. 

دربسیاری از کشورها مانند ایران، تا سال‌ها به جای تأکید در مسکن و بی‌خانمانی، بر ویژگی‌های انحرافی افراد بی‌خانمان تأکید می‌شد. از اواخر ۱۹۶۰، بعد از پذیرش تبیین ساختاری، تردید درباره اینکه بی‌خانمان‌ها آزادانه انتخاب کرده باشند که بی‌خانمان بمانند شروع شد.