پس چرا با این که مادرت زیباست، اما تو زشتی ؟! + عکس

«پدر داریو اسکوبار»، یک راهب عزلت نشین ۸۳ ساله کلمبیایی است که حالا به یکی از جاذبه های گردشگری تبدیل شده است.

  1. ۱ هفته،۵ روز قبل
عزلت‌نشینی ٧١ ساله زاهد خلوت‌نشین
به گزارش نوداد (سکوی اجتماعی خبر)

او از ۱۷ سال پیش در کوهستانی در دره قادیشای لبنان، درون یک کلیسای قدیمی سنگ تراش سکونت دارد.

در یکی از روزهای میانی و گرم سپتامبر، سه کوهنورد از بیروت به امید دیدن پدر اسکوبار به این جا آمدند. در ابتدا آنها از دیدن پدر ناامید شدند، اما ۲۰ دقیقه بعد او از اتاقک خود بیرون آمد و با مهمانانش با تلفیقی از زبان های انگلیسی، عربی و فرانسوی صحبت کرد.

پدر اسکوبار با خنده و اشاره به تتوی گل رز و چهره یک زن روی بازوی یکی از جوانان که به نظر بدنساز بود، گفت: «آنها زیبا هستند، اما ممنوعند.» او سپس پرسید: «این تصویر مادرت است؟» جوان با سر تایید کرد و پدر ادامه داد: «پس چرا با این که مادرت زیباست، اما تو زشتی؟!»

پدر داریو اسکوبار ۲۷ سال پیش به لبنان آمد. او از یک کشیش لبنانی در میامی درباره زیبایی های دره قادیشا و تاریخ این منطقه برای عزلت نشینی شنیده بود.

او می گوید: «من به این دلیل تصمیم گرفتم به این جا بیایم که فقط در لبنان، تارکان دنیا هنوز حضور دارند.»

در دره قادیشا یا دره مقدس در منطقه سیریاک، صومعه های پراکنده ای وجود دارد. این منطقه در گذشته مکانی برای مسیحیان بوده که به دنبال عزلت نشینی و امنیت بوده اند و از ترس جان شان از حملات عثمانی ها به این جا فرار می کردند و مخفی می شدند.

انیس چایا، باستان شناس و استاد دانشگاه لبنان که تلاش زیادی کرد تا در سال ۱۹۹۸ این منطقه باستانی در فهرست یونسکو قرار بگیرد، می گوید: «از آن جا که دسترسی به این دره دشوار و از مراکز سیاسی دور افتاده است، برای بسیاری از مردمی که دنبال دوری از دردسرهای روزمره زندگی هستند، بسیار جذاب است.»

پدر اسکوبار پس از ورود به لبنان ۱۰ سال صبر کرد تا بتواند متصدی صومعه سنت آنتونی قزوایا شود و زندگی تارک دنیایی خود را در «سیده هاوقا» یا صومعه «بانوی هاوقا ما» آغاز کند.

این صومعه صخره ای در اواخر قرن ۱۳ پس از حمله سپاه مملوک به دره قادیشا ساخته شد. روستاییان به غارهای داخل این صخره ها فرار می کردند؛ جایی که اکنون در نزدیکی این صومعه قرار دارد. چایا می گوید در آن زمان مردی به نام «ابن صبحا» به مهاجمان پیشنهاد داد از این منطقه با کمک منبع آبی که در نزدیکی آن است، جریان سیلی را به سمت روستاییان بفرستند و روستاییان محاصره شده را بیرون بکشند.

سال ها بعد ابن صبحا از کاری که کرد، دچار عذاب وجدان شد و تصمیم گرفت برای خلاص کردن روح خود از عذاب، هزینه ساخت یک کلیسا را که اکنون به نام سیده هاوقا شناخته می شود، بدهد.

صومعه اسکوبار شامل یک اتاق کار است که پدر اسکوبار در آن جا، ابزارهای دستی، میز و سبدی پر از روغن مقدس دارد و به مهمانان می دهد. در پایین این اتاق کار، او یک تختخواب تارک دنیایی دارد. این تخت از یک لایه نازک چوبی و یک تکه سنگ که به عنوان بالش استفاده می شود، تشکیل شده است.

پدر اسکوبار می گوید: «فعالیت روزانه او عبارت است از ۱۴ساعت عبادت، سه ساعت کار، دو ساعت مطالعه و پنج ساعت خواب.» او همچنین می گوید: «رژیم غذایی گیاهخواری دارد.» پدر اسکوبار می گوید: «من فقط محصولات باغ خودم را می خورم که سیب زمینی و لوبیا و چنین چیزهایی دارد.» البته گاهی هم گروهی از زنان از روستای مجاور به این جا می آیند و برای او خواربار و چیپس سیب زمینی می آورند.

بسیاری از مردم برای تدهین فرزندان تازه متولد شده شان یا ازدواج شان به این جا می آیند. برخی هم از روی کنجکاوی برای دیدن این مرد گوشه نشین کوهپیمایی می کنند.





همرسانی نوشتار: