من کار می کنم و شوهرم فقط استراحت ! + عکس

چرا بسیاری از زنان هنگامی که شوهران شان را در حال استراحت می بینند و خودشان سخت مشغول کارهای خانه هستند تا حد خشمگین شدن، ناراحت می شوند؟ چرا مردان به محض شنیدن امور مربوط به کارهای خانه که باید آن ها را پیگیری کنند، از دست همسرشان ناراحت می شوند؟

  1. ۲ ماه،۳ هفته قبل
من کار می کنم و همسرم فقط استراحت!
به گزارش نوداد (سکوی اجتماعی خبر)

هرچند موضوعات زیادی مانند مدیریت مسائل مالی، تربیت فرزندان، مدت زمان استفاده از تلفن همراه و بسیاری مسائل دیگر می تواند موضوع جر و بحث میان زوج ها باشد اما استراحت در مقابل کار کردن را می توان به یک بشکه مواد منفجره تشبیه کرد که می تواند عامل انفجار مهیبی در روابط زوج ها باشد. اگر مردان واقعا بخواهند روی اعصاب همسران شان راه بروند، کافی است عصر جمعه روی تخت دراز بکشند. البته نمی توان این موضوع را به همه زنان و مردان تعمیم داد و قطعا استثنائاتی نیز در این زمینه وجود دارد. با این حال و برای پرداختن به این موضوع، ابتدا از دو دیدگاه متفاوت نگاهی به ماجرا می اندازیم و سپس چند توصیه به زن و شوهرها داریم.

نگاهی به دیدگاه متفاوت زن و مرد در این باره 

این دیدگاه قدیمی که زنان و مردان نگاه های متفاوتی به دنیای اطراف خود دارند، می تواند توضیح دهنده بسیاری از مشاجره ها بین زوج ها باشد. ببینیم دیدگاه زن و مرد در این زمینه خاص چگونه می تواند متفاوت باشد؟

دیدگاه مردان: از نظر مردان خانه پناهگاهی است که بعد از کار و فشارهای مختلفی که در طول روز در دیگر محیط ها با آن مواجه می شوند به آن پناه می برند. ذهنیت مردان این است که آن ها این حق را به دست آورده اند که به خانه بیایند و در آن استراحت کنند. وقتی مردی وارد خانه اش می شود، چیزی که می بیند یک مجموعه آشفته شامل ظرف های نشسته در سینک، شیر آبی که نیاز به تعمیر دارد یا صندلی شکسته ای که باید تعمیر شود، نیست. آن چه آن ها می بینند یک کاناپه نرم و راحت در مقابل تلویزیون است که جای بسیار مناسبی برای استراحت به نظر می رسد.

دیدگاه زنان: درسوی دیگر ماجرا، زنان به ویژه زنانی که تمام روز، بیرون کار می کنند و هنگام عصر به خانه برمی گردند خانه را یک سبد پر از لباس نشسته، یک یخچال خالی، قبض های پرداخت نشده و گوشه و کنار غبار گرفته ای می بینند که منتظر آستین بالا زدن آن ها هستند. از نظر بسیاری از زنان این سناریو بیانگر یک نگاه واقع گرایانه است.

حق با کیست؟

پاسخ این پرسش «هیچ کدام» است اما این پاسخ نمی تواند از احساس خشم زنان هنگامی که همسران شان را در حال استراحت می بینند، آن هم در شرایطی که کارهای زیادی برای انجام دادن هست یا از این که مردان احساس کنند همسرشان دایم به آن ها نق می زند، جلوگیری کند. راه درست برای حل مشکل این است که هر دو دیدگاه را درک کنیم. بنابراین بیایید سعی کنیم این وضعیت را از دیدگاه زنان به گونه ای که یک مرد آن را درک می کند و برعکس، بررسی کنیم.

آقایان عزیز بخوانید

تصور کنید یک پروژه یک ساله بسیار مهم دارید. قطعا تمایل ندارید هیچ گونه ریسکی را در این زمینه بپذیرید. از آن جایی که می دانید هرگونه تاخیر یا سهل انگاری می تواند آینده کاری تان را به خطر بیندازد برای خود و تمام اعضای تیم تان برنامه ریزی دقیقی می کنید اما در روزی که قصد دارید همه منابع تان را صرف این پروژه کنید، یکی از شرکای تان ناگهان برمی خیزد و می گوید: «می روم و کمی استراحت می کنم.» شاید این مثال کمی دور از ذهن به نظر برسد اما باید بدانید که برای بسیاری از زنان یک تاخیر کوچک می تواند به پروژه زندگی آن ها خسارت وارد کند و اگر شما مسئول این خسارت باشید، آن ها احساس خواهند کرد شما به آن ها و زندگی مشترک تان توجه ندارید.

خانم های عزیز بخوانید

تصور کنید وارد یک باشگاه ورزشی مجهز می شوید. درست هنگامی که آماده پریدن به داخل استخر شده اید، مدیر باشگاه به سراغ تان می آید و می گوید: «برای تمیز کردن جکوزی درست به موقع رسیدید!» در این شرایط، این که محل را ترک کنید از نظر شما یک پاسخ منطقی است. شاید فکر کنید این موقعیت شباهتی به شرایط داخل خانه ندارد اما باید بدانید که مردان درباره اموری که شما انجام آن ها را ضروری می دانید، طرز فکر متفاوتی دارند. آن ها می توانند کاملا «جکوزی کثیف» را نادیده بگیرند زیرا فقط از استراحت در بخشی از خانه که آن را سهم خودشان می دانند لذت می برند و خواسته شما به توانایی آن ها در لذت بردن آسیب می رساند.

چگونه می توان این 2دیدگاه را یکی کرد؟

راه های ایجاد تعادل میان این دو دیدگاه برای زوج های مختلف متفاوت است. به عنوان مثال بعضی از مردان از همسرشان می خواهند تا مدت مشخصی بعد از ورود به خانه انتظار انجام هیچ کاری را از آن ها نداشته باشند. بعضی از زوج ها هم برنامه ماهانه مشترکی را برای پرداختن به کارهایی که اولویت زیادی ندارند تنظیم می کنند. شیوه ای که مناسب شما و همسرتان است شاید هیچ شباهتی به راه مورد استفاده برای یک زوج دیگر نداشته باشد اما شما باید دست کم، سه توصیه کلی را که در ادامه مطرح می شود در نظر داشته باشید.

1- شما در عین حال که یک زوج هستید، دو فرد جدا از هم با خواسته های متفاوت اید و باید به خواسته های یکدیگر احترام بگذارید حتی اگر آن ها را درک نمی کنید.

2- زندگی مشترک نمی تواند بدون اراده برای سازگاری و مصالحه وجود داشته باشد اما مسائلی هم هستند که قابل مصالحه نیستند و ما باید راهی برای برخورد با آن ها بیابیم.

3- به خاطر داشته باشید که احساس عشق به یکدیگر به زوج ها کمک می کند این توان را در خود بیابند که بعد از یک روز خسته کننده با یک تکنیسین برق تماس بگیرند یا بپذیرند که سطل زباله بالاخره راه خودش را با همت آن ها به بیرون از خانه خواهد یافت.




همرسانی نوشتار: