جنجال آرایش غلیظ هنرپیشه محبوب در فضای مجازی ! + عکس

۱یکی دو روز قبل، تصویری از «سوفی ترنر» بازیگر محبوب سریال پربیننده «بازی تاج و تخت» در فضای مجازی دست به دست شد که او را با گریمی که قرار بود  برای شرکت در مراسم هالووین عجیب و ترسناکش کند، نشان می داد؛ تصویری که دستمایه بحث تکراری اما مهمی در فضای مجازی شد.

  1. ۸ ماه،۲ هفته قبل
توهم زیبایی با آرایش غلیظ!
به گزارش نوداد (سکوی اجتماعی خبر)

کاربران فضای مجازی به شوخی و جدی معتقد بودند آرایش ترسناک و هالووینی و سالی یک بارِ خانم بازیگر، برای ما ایرانی ها که چشم مان به دیدنِ هر روزه آرایش های غلیظ و اغراق شده زنان و دختران جوان و حتی نوجوان در کوچه و خیابان عادت دارد، کاملا عادی و معمولی است و آن چه برای آن ها ترسناک و اغراق شده است  متاسفانه برای بسیاری از دختران و زنان ایرانی یک آرایش متداول محسوب می شود. هرچند بحث افراط زنان کشورمان در استفاده از لوازم آرایش، موضوعی است که جامعه شناسان و روان شناسان   از منظرهای گوناگون به تحلیل آن نشسته انـد اما آمار شگفت انگیزی که می گوید هر سال، بیش از یازده هزار تُن لوازم آرایش   از مرزهای مختلف وارد کشورمان می شود، زنگ خطری جدی است برای پرداختنِ دوباره و چندباره به این سوال مهم که «از کی زیباییِ کاذب، زیباییِ مبتنی بر آرایش و جراحی، در کشورمان تبدیل به یک ارزش شد؟»، «چه شد که معیارها و استانداردهای زیبایی، نه براساس فرهنگ و سلیقه شرقی و ایرانی مان بلکه بر مبنای جلب توجهِ بیشتر، تغییر کرد و عوض شد؟»

کاربران فضای مجازی به شوخی و جدی معتقد بودند آرایش ترسناک و هالووینی و سالی یک بارِ خانم بازیگر، برای ما ایرانی ها که چشم مان به دیدنِ هر روزه آرایش های غلیظ و اغراق شده زنان و دختران جوان و حتی نوجوان در کوچه و خیابان عادت دارد، کاملا عادی و معمولی است و آن چه برای آن ها ترسناک و اغراق شده است  متاسفانه برای بسیاری از دختران و زنان ایرانی یک آرایش متداول محسوب می شود. هرچند بحث افراط زنان کشورمان در استفاده از لوازم آرایش، موضوعی است که جامعه شناسان و روان شناسان   از منظرهای گوناگون به تحلیل آن نشسته انـد اما آمار شگفت انگیزی که می گوید هر سال، بیش از یازده هزار تُن لوازم آرایش   از مرزهای مختلف وارد کشورمان می شود، زنگ خطری جدی است برای پرداختنِ دوباره و چندباره به این سوال مهم که «از کی زیباییِ کاذب، زیباییِ مبتنی بر آرایش و جراحی، در کشورمان تبدیل به یک ارزش شد؟»، «چه شد که معیارها و استانداردهای زیبایی، نه براساس فرهنگ و سلیقه شرقی و ایرانی مان بلکه بر مبنای جلب توجهِ بیشتر، تغییر کرد و عوض شد؟»

2شاید جرقه اولیه این موج، به این برگردد که در باور بیشتر ما، زیبایی یک ویژگی ضروری برای دختران است و بس که از کودکی، وقتِ تشویق و محبت به دختربچه ها از عبارت «چه دختر خوشگلی!» استفاده می کنیم، این باور را در ذهن دختران مان جا می اندازیم که تنها راهِ مورد توجه و تشویق قرار گرفتنت، زیباییِ چهره است! درحالی که زیبایی یک ویژگی ذاتی است؛ فرد برای داشتن اش، زحمتی نکشیده و طبیعتا نباید بابت یک ویژگی غیراکتسابی، آن قدر به به و چه چه بشنود که از دیگر ابعاد وجودش غافل شود. این گونه است که در بلندمدت، زیبایی چهره تبدیل به یک ارزش می شود و «خود زشت پنداری» مثل یک بیماری و باور مزمن و مسری، بین زنان و دخترانی که از چهره و ظاهر معمولی برخوردارند یا بر اثر گذشت زمان و بالارفتنِ سن، طراوت چهره شان کمرنگ تر از گذشته شده منتشر می شود و این جاست که استفاده افراطی و اغراق شده از ابزارهایی برای دستکاری چهره به منظور افزایشِ به اصطلاح زیبایی شروع می شود: لوازم آرایش، جراحی زیبایی، استفاده از داروهای غیرمجاز، استفاده از لنز و زیورآلاتِ عجیب.  سپس در جامعه ای که پر از موقعیت های دور از دسترس برای موفقیت زنان است، بیشتر از زنِ خانه دار خوشحال، زنِ ورزشکار، محقق، معمار و خلبان موفق، با زنانی با زیباییِ فیک و ساختگی روبه روییم.

3  فارغ از تاثیرات فرهنگ و سبک زندگی غربی بر جوانان کشورمان که به اصالت جسم انسان معتقد است و به بدن به عنوانِ یک اُبـــژه (چیزی برای مشاهده)  نگاه می کند و طبیعتا برای زیبایی بدن و چهره، اهمیت بسیار زیادی قائل است و می تواند دلیل جامعه شناختیِ موضوع باشد، روان شناسان معتقدند هر آدمی باید یک جوری با خلأهای روانی اش کنار بیاید و فرصت جلب محبت و توجه و همدلی اطرافیان را داشته باشد. همه آدم ها از کودکی تا بزرگ سالی، در محیط خانواده و فضای اجتماعی مدرسه و دانشگاه و کار، مجموعه ای از مهارت های فردی و اجتماعی را فرا می گیرند که ابزارشان برای کنار آمدن با نداشته ها و فرصت رقم زدن موفقیت های فردی و اجتماعی آن هاست. منتها متاسفانه بعضی آدم ها در شرایطی رشد کرده اند و می کنند که هیچ ابزار یا به اصطلاح جهاز روانی کسب نمی کنند و ندارند. این جاست که به سطحی ترین و دمِ دستی ترین وسیله شان که جسم و تن و چهره است متوسل می شوند و با تغییرات و آرایش های افراطی، سعی می کنند توجهات را جلب و به حس خوب و خوشایندی درباره خودشان دست پیدا کنند.

4هرچند که بهانه و حرفِ این مینی پرونده، آرایش های اغراق شده زنان و دخترانِ کشورمان است اما مهم است بدانیم دلایلی که منجر به شکل گرفتنِ این پدیده می شود، زن و مرد نمی شناسد و روان شناسان، فرق زیادی بین زنی با آرایش غلیظ با مردی که برای تظاهر و تفاخر مدام به دنبال خرید گوشی و تبلت و عطر و لباس های برند و گران قیمت است، قائل نیستند. چرا که هر دو در یک حس مشترک اند؛ حسِ این که وجودشان فاقدِ یک ویژگی مثبت و جذاب است و با اصلاح یا اضافه کردن یک ویژگی، به شرایط دلخواه شان نزدیک می شوند و هر دو در حالِ سرپوش گذاشتن روی یک درد هستند. دردِ تهی بودن و بی هویتی!





همرسانی نوشتار: